คิดถึง..ตอนใส่ชุดม.ปลายครั้งแรก
คิดถึง..บรรยากาศตอนวันมอบตัวขึ้นม.4(ที่ตรวจผมโหดมากกก)
คิดถึง..ตอนเปลี่ยนเสื้อพละกับเพื่อนๆในห้อง
คิดถึง..ตอนทำค่ายรับน้อง
คิดถึง..ตอนผูกข้อมือให้น้องๆ
คิดถึง..ตอนทำกีฬาสี
คิดถึง..ตอนซ้อมวิ่งท่อจนขาแหก
คิดถึง..ตอนที่บูมสตรีวิทย์กันกลางสนาม
คิดถึง..ตอนจับมือร้องเพลงสามัคคี..สตรีวิทยา
คิดถึง..เทศน์มหาชาติที่ต้องแย่งกันเอากล้วย+น้ำมนต์
คิดถึง..ถนนราชดำเนินที่ต้องผ่านทุกวัน
คิดถึง..อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยที่เห็นจนชินตา
คิดถึง..ศึกษาภัณฑ์ที่มีทุกอย่างที่ต้องการ
คิดถึง..แม็คโดนัลที่เป็นที่นั่งรอเวลานัดเพื่อน
คิดถึง..ของกินมากมายหน้าโรงเรียน
คิดถึง..จาคอป+แฮรอด
คิดถึง..การไหว้อาจารย์ที่หน้าโรงเรียน
คิดถึง..เวลาที่ต้องมาโรงเรียนตั้งแต่ยังไม่สว่างเพื่อหลบอาจารย์หน้าโรงเรียน
คิดถึง..การมองซ้ายมองขวา หลบอ.สุวินิตและอ.นาฏยา
คิดถึง..การเอาข้าวเช้าขึ้นมากินกันบนห้อง
คิดถึง..เสียงประกาศไล่ให้ม.6ลงไปเข้าแถว ละห้องเราก้อจะลงเป็นห้องสุดท้าย
คิดถึง..เสียงไอ้นัทสันที่คอยไล่เข้าแถวทุกวี่ทุกวัน
คิดถึง..ที่นั่งริมน่าต่างหน้าสุดที่จะมองยังง้ายก้อไม่เห็นกระดาน(ม่ะน่าไปสายเล้ย)
คิดถึง..บรรยากาศการเข้าแถว
คิดถึง..การร้องเพลงชาติและสวดมนต์สองรอบ
คิดถึง..การประชุมระดับ
คิดถึง..บรรยากาศการตรวจผม+การอ้อนอ.ที่ปรึกษา
คิดถึง..ตอนโดนอาจารย์ตัดผม
คิดถึง..ตอนตรวจกระเป๋า ตรวจกระโปรง
คิดถึง..ห้องสมุด ที่ซ่องสุมเวลาโดดเรียน
คิดถึง..ตอนที่แอบหลับในห้องเรียน
คิดถึง..ตอนแอบกินขนมกับเพื่อนๆ
คิดถึง..เตียงนอนจำเป็นหลังห้องที่มีหมอนพร้อมผ้าห่ม
คิดถึง..การลอกการบ้าน
คิดถึง..การแอบซอยผมและร้านตัดผมหลังห้อง
คิดถึง..การใช้บัตรจองโต๊ะที่โรงอาหาร
คิดถึง..เก้าอี้หน้าสหกรณ์
คิดถึง..ไอติมที่แอบยัดเข้ากระโปรงขึ้นไปกินประจำ
คิดถึง..ห้องน้ำหรูและห้องน้ำป๋าชูกี้
คิดถึง..เสียงอ.โนบิตะประกาศตอนสอบ "นักเรียน อัตตาหิ อัตโนนาโถ.."
คิดถึง..ถังขยะเน่าๆหลังห้อง(คิดทำมัย)
คิดถึง..ใต้โต๊ะเรียน ที่ยัดทุกอย่างไว้ ตั้งแต่สมุดจดงานยันเสื้อพละ
คิดถึง..มุกตลกฝืดๆของเดกห้องสี่
คิดถึง..ห้องน้ำทับทิมที่เหม็นกระจาย
คิดถึง..บอลลูนห้องสี่ที่ค้างฟ้า(อยู่บนยอดตึก)
คิดถึง..ชานมพุดดิ้งไข่หน้าร้านครัวมือถือ
คิดถึง..การตรวจสุขภาพประจำปีและเอกซเรย์ปอด
คิดถึง..อาจารย์ห้องสมุด"นักเรียน เงียบ!ไม่งั้นครูจะ ปิดแอร์ ปิดเนต"
คิดถึง..คาบทำอาหารที่เหลืออาหารมานั่งกินกันหลังคาบ
คิดถึง..คาบเลขที่โดนดาด้าบ่นทุกวัน
คิดถึง..คาบชีวะ ม 6 "ลูกแสนปม หมื่นปม"
คิดถึง..คาบเคมีที่แอบทำหลอดทดลองแตก
คิดถึง..คาบฟิสิกส์ชูกี้ที่ห้องร้อนตับแตก
คิดถึง..คาบฟิสิกส์มนชัยที่มักจะมาเล่าเรื่องผี
คิดถึง..คาบพละที่ให้ปีนหน้าผากันจนขาสั่น
คิดถึง..คาบลีลาศที่เต้นกันตูดบิด
คิดถึง..คาบสุขศึกษาที่กี่ปีก็เรียนอยู่เรื่องเดิม
คิดถึง..คาบธรณีที่กดเกรดเราให้จมธรณี
คิดถึง..คาบเลขที่อาจารย์ชอบเลี้ยงแมค
คิดถึง..กว่าร้อยคาบที่ทำให้พวกเราเติบโตขึ้นเป็นพวกเรา
คิดถึง..ตอนวิ่งเก็บใบโพธิ์
คิดถึง..ตอนไปบนเจ้าพ่อให้สอบผ่านและแอดติด
คิดถึง..วันที่ไปโรงเรียนวันสุดท้าย
คิดถึง..ตอนไปกราบลาอาจารย์
คิดถึง..ตอนที่อาจารย์ผูกข้อมือ
คิดถึง..คืนวันอาลัยรัก
คิดถึง..การบูมสตรีวิทย์ครั้งสุดท้าย
คิดถึง..ตอนที่กอดเพื่อนๆ
คิดถึง..ตอนที่ยืนกอดกันร้องไห้อยู่หน้าเจ้าพ่อ
คิดถึง..อาจารย์และเพื่อนๆทุกคน
คิดถึง..วันที่ใส่ชุดม.ปลายวันสุดท้าย
คิดถึง..สตรีวิทยาสุดหัวใจ
English
hi5 Coins
โดนจี๊ดดดดดดด
ตรงชิหาย ฮ่าๆ
ค่ายเปนงัย หนุกม่ะ